Key take aways
1. Το Bandwagoning² ως μία επιλογή για την Ελλάδα στην προσπάθειά της εξισορρόπησης της ισχύος της Τουρκίας (balance of power competition)
2. Η αναγκαιότητα για την Ελλάδα να παραμείνει ως κόμβος μεταφοράς ενέργειας αλλά και παραγωγός, ώστε να αυξηθεί η γεωπολιτική αξία της στο άναρχο Διεθνές Σύστημα της ΝΑ Μεσογείου.
3. Η προσέγγιση του geopoliticsamongstates.gr, είναι ότι, εκ των πραγμάτων η Ελλάδα κάνει Bandwagoning στις ΗΠΑ, ωστόσο αυτό είναι ένα Sui generis Bandwagoning, καθώς η Χώρα στηρίζεται και στην Ευρώπη (Ευρωπαϊκή Ένωση ή ΕΕ)• το αποτέλεσμα είναι από τις ΗΠΑ να αντλεί πρωτίστως στρατιωτική ισχύ και μέσω του ΝΑΤΟ (που αποτελεί USA lead διεθνή οργανισμό), να τιθασσεύεται η «νευρική» Τουρκία.
Από την ΕΕ, αντλείται πρωτίστως οικονομικό και διπλωματικό κεφάλαιο.
___________________
1. Στην εκπομπή “Χωρίς Χρώμα” στο Αρτ TV καλεσμένη η Διεθνολόγος Σίσσυ Αλιγιζάκη σε μια συζήτηση για την επικαιρότητα με πολλά ενδιαφέροντα θέματα.
Επιμέλεια – Παρουσίαση : Γιώργος Βαθιώτης
2. Bandwagoning was coined by Quincy Wright in A Study of War (1942) and popularized by Kenneth Waltz in Theory of International Politics (1979);
in his work, Waltz incorrectly attributes Stephen Van Evera with having coined the term.
Both Wright and Waltz employ the concept to serve as the opposite of balancing behaviour.
Bandwagoning in international relations occurs when a state aligns with a stronger, adversarial power and concedes that the stronger adversary-turned-partner disproportionately gains in the spoils they conquer together.
