Λαμβάνοντας υπόψη και τους αξονικούς στόχους της Αμερικανικής υψηλής στρατηγικής, δύναται να υποστηριχθεί ότι το νέο δόγμα της Ουάσιγκτον συνίσταται στην υπερπόντια εξισορρόπηση του αναδυόμενου περιφερειακού ηγεμόνα μέσω της μεταφοράς βαρών στους υπολογίσιμους συμμάχους της (Ιαπωνία, Αυστραλία, Ινδία). Αυτό το οποίο καλείται να διαφυλάξει είναι η νεοφιλελεύθερη διεθνής τάξη που συστήθηκε στην μεταψυχροπολεμική περίοδο και για μακρό χρονικό διάστημα δεν διαμφισβητήθηκε από τους επίδοξους περιφερειακούς ηγεμόνες. Είτε γιατί βρίσκονταν σε κατάσταση εσωτερικής ανασυγκρότησης (Ρωσία) είτε γιατί η νεοφιλελεύθερη διεθνής οικονομική διακυβέρνηση λειτουργούσε προωθητικά για την εξυπηρέτηση των οικονομικών-πολιτικών τους συμφερόντων και την ανάδυσή τους ως ισχυρών περιφερειακών δρώντων.
Αυτό το οποίο καλείται να διαφυλάξει είναι η νεοφιλελεύθερη διεθνής τάξη που συστήθηκε στην μεταψυχροπολεμική περίοδο και για μακρό χρονικό διάστημα δεν διαμφισβητήθηκε από τους επίδοξους περιφερειακούς ηγεμόνες.
